dinsdag 15 februari 2011

Sollicitatie

Gisteren las ik in Flow een column die me erg aansprak, nou ja het laatste stukje dan...
Het ging over het feit dat als je kinderen ouder worden, ze jou steeds minder nodig hebben, dat je word "ontslagen" uit je verzorgende funktie.
Mijn kinderen zijn op een leeftijd dat het wisselend is, de ene keer kunnen ze de hele wereld alleen aan en de volgende keer is het : Mam.....!!

Zo ook vanmorgen, zoon was net vertrokken of hij stond alweer voor de deur, fietsketting lag eraf, hij had al haast dus paniek in de tent..Mijn fiets werd met tegenzin bestegen, een 14 jarige op een kleurige fiets met bloemen aan het stuur is natuurlijk Not Done...maar goed.

Mijn meisje is ook erg zelfstandig, heeft me nu nodig als de make-up doekjes op zijn of als ze haar mascara bij papa heeft laten liggen..verder vlindert ze heerlijk door het leven en de brugklas..

Terug naar het "moeder-ontslag"....het komt eraan...al best snel en op zich heb ik er geen problemen mee want ik ben zo trots als een apin op die twee!

Maar toch...sinds Lief in mijn leven is,  groeit er een verlangen en na het lezen van die column ontstond er een sollicitatie brief in mijn hoofd.

Die ziet er als volgt uit:

Lief Meisje of Jongetje,
hierbij solliciteer ik naar de funktie als jouw moeder. Ik ben nog jong van lichaam en geest en heb ruim ervaring. Ik ben lief doch streng, kleurrijk en lekker gek. Ik zal je delen met je toekomstige vader, een hele lieve rustige man die uitkijkt naar jouw aanwezigheid. Ook zal je genieten van  een grote broer en zus die je vreselijk zullen verwennen. Hier in ons mooie huis , dat na de verbouwing nog mooier en ruimer zal zijn, wonen ook nog 2 katten en een hondje.
Lief Meisje of Jongetje, wil je bij ons komen wonen en mag ik dan die mooie rol nog eens vervullen?
Laat je ons merken dat je er bent...
Heel veel liefs, je toekomstige moeder..

Misschien moet ik het uitprinten, in kleine snippertjes scheuren en mee laten voeren met de wind.
Zoals mijn dochter eens zei toen ze nog klein was: Engelen zijn kindjes die zelf een moeder uitkiezen, dus ik roep nu zachtjes in gedachten: kies mij , kies mij.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen